W tym numerze prezentujemy nawiązujący do mijających kolejnych wojennych rocznic
wiersz poety Wiesława Czubaja :

ROZCZAROWANIE

Dawniej:
I wojna światowa – ponad 10 000 000 zabitych
II wojna światowa- ponad 50 000 000 zabitych

Obecnie:
wojny na Bałkanach – ponad 130 000 zabitych - rannych, zaginionych, wypędzonych – ponad 1 000 000

wojny w Iraku – ponad 150 000 zabitych

wojny w Afganistanie – przynajmniej kilkadziesiąt tysięcy zabitych

Myślałem że ludzie zmądrzeją
Że pięknym uczynią świat
Wciąż żyłem taką nadzieją
Jeszcze tę nadzieję mam

Myślałem że dobro zwycięży
Że w dobro zmieni się zło
Że każdy co mu się należy
Otrzyma za pracę swą

Myślałem że sprawiedliwość
Że honor życzliwość i takt
Na każdym kroku uczciwość
Myślałem że będzie tak

Myślałem  myślałem  myślałem
Widziałem na Ziemi Raj
Marzyłem  marzyłem  marzyłem
O Ziemi bez krzywdy bez zła

Dziś tylko słowo dlaczego
Korzeniem w umyśle tkwi
Niszczy się tyle dobrego
Z świętości życia drwi

Przykro drwić z samego siebie
Przykro kopać sobie grób
Wiedzieć że wciąż nic się nie wie
Tonąć w zgiełku głupich słów

Ze strachem i z niepokojem
Z dnia na dzień bezwładnie żyć
Dyżurnym dla innych być wrogiem
Dla siebie też wrogiem być

Wspomnienia  wspomnienia  wspomnienia
Wojenne zazwyczaj są
Marzenia  marzenia  marzenia
Wojenne w umysłach tkwią

Więcej i więcej i więcej
Człowiek z natury chce mieć
Prędzej i prędzej i prędzej
Z nikąd do nikąd wciąż biec

Po to się chyba zdobywa
I więcej wciąż chce się mieć
By było czego żałować
Gdy wszystko utraci się

Pewnego na świecie nic nie ma
Z dnia na dzień tak żyje się
Dostaje się życie od Boga
By marnie roztrwonić je

Traktuje się życie jak towar
Kupuje sprzedaje się je
Oddaje się i odbiera
Choć życie Boskie jest

Myślałem że ludzie zmądrzeją
Naiwny byłem to fakt
Mimo to ciągle z nadzieją
Patrzę na nasz piękny świat